Affichage des articles dont le libellé est film. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est film. Afficher tous les articles

dimanche 24 mai 2009

DRAGONBALL Evolution 2009


Fuck! It's unbelievable how easy it is to destroy a long and simple story. Hollywood could have made a trilogy or even more movies but they started to mix the story and the characters, ex. : Songoku is also Songoan if you follow the real story. So fans are pissed anyway and the whole movie sucks! I stop right now because I could write pages but it's just not worth.

vendredi 3 octobre 2008

Speed Racer

What the Fuck! I don't know how much money they put in that peace of shit. This movie is like a mix between Cars and Charlie And The Chocolate Factory. The whole film looks like a candy! And the stars, Americans and Germans, are like marshmallows swimming in piddle. So that's what they call an IMAX experience, I'm fucking exhausted.
I didn't thought that Andy and Larry Wachowski could get worse after the last two Matrix parts, V for Vendetta wasn't bad, but this is just horrible. Ok, it looks like they wanted to make a film for kids, in the style of Spy Kids, but why those movies didn't suck and didn't cost so much. As long as they won't do a triology ... Fucking Shit, Speed Racer 2 will probably come out in 2010 and all in 3D.
For those, who can't get enough IMAX shit, look 3D Shit in the links.

lundi 26 mai 2008

Employee Of The Month

! WARNING ! ATTANTION ! ACHTUNG ! ! AANDACHT !
Don't watch this shitty movie
Ignorez ce film de merde
Wegschauen, scheiss Film
Negeren dezen slecht film


lundi 17 mars 2008

Wild tigers I have known



Desen film ass gut waat dem cameramann seng abescht ubelankt, mee d'story handel em eng fucking emoschuertel. Rien de plus a dire.

jeudi 13 mars 2008

I'm not there

I'm not there ass d'biogaphie vum Bob Dylan, mee wei den titel schon seed kent hien selwer guernet dran fir. Sein caracter ass op sechs personnagen opgedeelt an dei och vun verschiddenen acteuren gespillt gin : Woody Guthrie (Marcus Carl Franklin) ass de personnage deen seng kandheet spillt, an desem fall een schwarzen schauspiller deen seng relation zum blues verstaerkt. Jack Rollins (Christian Bale) ass den bob dylan, deen nach keen kennt, en spillt op klengen duerffester seng politeg folkslidder, naive an onsecher huet en nach keng ahnung waat op en duer kennt, och wann en genau wees iwwer waat en sengt. De bale, warscheinlech deen acteur, deen een sech am mansten als dylan kann virstellen, spillt seng roll guer net so schlecht, anschliessent spillt en och den pastor John, deen gospel an enger klenger duerfskierch spillt. Den Arthur Rimbaud (Ben Whishaw) dreckt seng poeteg gedanken an form vun engem verhoer aus. Robbie Clark (Heath Ledger) ass de familienpap deen net vill aanescht ass wei aaner papen, gescheet duerch streidereien, well en nach emmer seng kanner gesin. Een aalen Billy the Kid (Richard Gere) stellt een aalen bob dylan duer, deen nach emmer op der sich ass no sech selwer. An schlussentlech hun mer d'Jude Quinn vum Cate Blanchett gespillt, waat mat engem apsolut verdengtem oscar, een exelenten bob dylan verkierpert. Jo, och wann hat eng fraa ass, huet een d'gefill wei wann de dylan sein personnage baal selwer gespillt hett. Blanchett huet roll vum wahrscheinleg dem bekannsten deel deen een vum dylan kennt, sou zesoen den hoehenpunkt vun senger carrier aus den 60s bis sein motoradaccident (, daat net sein dout ass, mee wou eigentleg den ufank vun engem neien liewensofschnet vum musiker ufengt, wei hien selwer soot : “When I had that motorcycle accident ... I woke up and caught my senses, I realized that I was just workin' for all these leeches. And I didn't want to do that. Plus, I had a family and I just wanted to see my kids.").


Desen film stellt liewen vun engem personnage duer, wei bis elo nach net presenteiert. Duerch dei verschidden caracteren kritt een de bob dylan vun sengen verschiddenen seiten gewisen, dei mat engem traditionellen opbau niemols eriwwer komm wieren. Dei sechs nimm sin net erfonnt, mee geheieren reellen personnagen, dei zesummen een completten bob dylan erginn.
Och wann dem Johnny Cash sein liewen net onintressant war, kann den Walk the Line geint I'm not there complett anpaken. Dei zwee, wei daat bei weltstars sou ass, waren gut op drogen, mee waat den dylan schon direkt mei sympateg mecht ass seng interpretation vun der geselschaft, wougeint den cash nemmen een klengen duerftrottel war.
Daat hei ass een film den een net nemmen soll kucken wann een bob dylan fan ass.


PS.: den dylan ass nach net dout.

lundi 10 mars 2008

The Mist

The mist ass jo sou een scheiss, heiert sech jo och schon un wei mescht. Gehei the fog, dawn of the dead, evolution an ebessen the passion an een deppen an dann kriss de dese braei.

Dese film ass schon am ufank net besonnesch an dann schengt en souguer nach mei schlecht ze gin, waat och de fall ass. Een extra punkt krid den film well dei motherfuckingpriesterbitch eng kurrell an de kapp kritt.
Fir net nemmen ze soen de film ass scheiss, kann ech effectif nach mat 2 positiven elementer kommen : Am film get gewisen dat de mensch an panik situationen nees gans schnell primitf kann gin. Daat zweet ass dat mer de schluss souguer gefall huet, net onbedengt well en keen happy-end huet, mee sou wei dei lescht minut durchgezun ass. (Fir dei dei de film nach wellen kucken, firwaat och emmer, brauchen daat hei dann net zeliesen) D'famill setzt am auto, keen bensin mei an se mengen se giffen souwisou net iwerliewen. Descisioun zesummen getraff an gewosst dat eng kurrell fehlt, erscheisst de pap itwereen aus der famill. Mat den nerven um enn, klemmt de pap aus dem auto, natierlech fir sech vun creaturen buffen ze loossen. (Elo kennt et) Am platz wei erwaard gefriess ze gin, kennt aus dem nivel dei rettent army an dei 4 kurrellen goufen fir neicht verschwend. (Mee USA sin natierlech nees wei emmer gerett.)

Wollt fir desen bullshit guer net souvill schreiwen, mee duerch deen schluss ass en awer nach besser wei de war of the worlds.

PS : durch daat waat ennen um DVD cover steht, krut den film mein gutgemengten pluspunkt selbstverstentleg entzunn.

samedi 8 mars 2008

La Jetée

La jetee ass een schwarzweiß kurzfilm deen nemmen aus biller zesummengeschnidden gouf. Desen film, vun 1962 (mee reicht 1966 an de UK iwerhapt alseicht eraus komm), kann een secherlech als cyberpunk classeieren, och wann et desen ausdrock dei zeit nach net gouf. La jetee d'orly ass eijentlech den numm vum engem fluchhaafen.
Et handelt sech em eng geschicht, dei sech am 3 weltkrig ofspillt. Paris wei dei mecht stiet sin durch d'radioaktiviteit nemmei bewunbar. Elo wunnen d'menschen an ennerierdegen tunnelen, wou och un den prisoneier experimenter durchgefeiert gin.
Eigentlech geet et am film drems evenementer aus der vergangenheet kennen nozehuel, mee dat een mat der zeit net spillen kann.

De film enthellt elementer dei zimmlech vill un Eternal Sunshine of the Spotless Mind vum Michel Gondry, mee haptsechleg un 12 Monkeys vum Terry Gilliam erenneren. Weilt gaeren wessen op sie desen court-metrage gesin hun oder op daat rengen zoufall ass!

vendredi 7 mars 2008

1408


Daat ass d'nummer vun engem zemmer an engem hotel zu NY. Des geschicht baseiert vun enger kurzgeschicht, dei keen aneren, wei nees den steven king geschriwen huet.
Een schreftsteller, deen emmer intressant hotelzemmer sicht fir kennen een neit buch ze schreiwen, kritt den director iweriet daat zemmer zekreien, wou keen lierweg eraus kennt. Bei 60 min. fengt een timer un erof zezielen, waat dono geschitt musst der schon selwer erausfannen.
Desen film huet secher seng momenter an ass 0ch net onbedengt schlecht gemach, mee daerf een sech keen shining vum kubrick erwaarden. Och wann en fir verschiddener warscheinlech net grujelesch oder psycho genuch ass get de film net langweilesch.


Nemmen fir kloer zestellen brutal ass desen film net, firwaat : aus hollywood an vum steven king. An krank ass tetsuo, net daat hei!

Stardust



Hun desen film grad gekuckt a wees net waat ech dovuner soll haalen. Net onbedengt eng schlecht idee, mat scheinen biller an bekannten schauspiller, mee et happert einfach zevill op verschiddenen platzen. D'situationen sin zeoft zebanal geleist.
Mee virwaat kennt de Matthew Vaughn, de regisseur, mat desem maerchen. Eigentlech producer vun filmer wei Lock, Stock and Two Smoking Barrels oder Snatch, ass daat hei sin zweeten film, no Layer Cake, een film iwert een drogendealer. Also firwaat elo een maerchen?

Jiddenfals kann een de film engkeier kucken, wann een leit dohuert dei op fantasy stinn.